ڪـسـی را دوسـت بـدار ڪـه "دوسـتـت دارد", حـتـی اگـر

ڪـسـی را دوسـت بـدار ڪـه "دوسـتـت دارد", حـتـی اگـر
غـلـام درگـاهـت بـاشـد؛
و دسـت بـڪـش از دوسـت داشـتـن ڪـسـی ڪـه "دوسـتـت
نـدارد", حـتـی اگـر سـلـطـان قـلـبـت بـاشـد...
فـرامـوش نـڪـن ڪـه "زمـان" آدم وفـادار رو مـشـخـص
مـی ڪـنـه نـه "زبـان"....
دریـا بـرای مـرغـابـی تـفـریـحـی بـیـش نـیـسـت، امـا
بـرای مـاهـی زنـدگـیـسـت...
بـرای ڪـسـی ڪـه دوسـتـت دارد "زنـدگـی" بـاش نـه
"تـفـریـح"