.

.
باران که می بارد
آسمان لختی کوچکتر می شود
و خورشید
پشت کوههای شرم نهان،

گویی تکه ابری
برخورد می آغازد
راه دوست داشتن را
و سر برمی تابد
از قبیله آفتاب،

گویی آسمان می افزاید
زندانی به مسلخ تنهایی،
آنجا که تکه ابری
عاشق میشود

و راه بی کسی
در پیش می گیرد،.

اینک
باران است که می بارد
یا تکه های شکسته دل ابری؟؟؟