یاد من باشد فردا حتما

یاد من باشد فردا حتما
دو رکعت راز بگویم با او
صبح بر نور سلامی بکنم
پرده از پنجره ها بردارم
بگشایم در آن پنجره بر وسعت نور
بذر امید بکارم در دل
آه، ای غفلت هر روزه من
من به هر سال که بر من بگذشت
غرق اندیشه آن فردایی
که نخواهد آمد
می نشانم به جامه عمرم
سیصد و شصت و پنج غفلت را.........!