دل نوشته

دل نوشته
غم انگیز ترین روز های من خوش امدید گذر زمان بی معنی ست انقدر که از نفس کشیدن خسته می شوم چه روز هایی چه دنیایی لبخند خشک شده من بر روی صورت خیسم چه نقاب قشنگی چه افسانه ای ! با پر های بسته درقفس دنیا اسیرم چه شوقی می ماند وقتی بزرگترین ارزوی من محال است ! من اسیرم اسیر تیرگی دنیا راه اسمان باز است و من پشت میله های قفس در انزوای زخمی ارزو جان میدهدم چه رویای محالی ست پرواز با پرهای شکسته !