{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

rozehairdresser

شعرهایم بی محل بودندوتلخ

شعرهایم بی محل بودندوتلخ
گاه از جنس غزل بودند وتلخ
ذوب شد دل پشت پلکی آشنا
چشمهایی که عسل بودند و تلخ
تا که سردم شد در آغوشم فشرد
آن پتوها که بغل بودند و تلخ
قصه ی خون خوردن از یار خودی
قصه هایی از ازل بودند و تلخ
عشق و عقلم همسفر بودندو باز
دائما اهل جدل بودند و تلخ
دل به دل کوچکترین راهی نداشت
پس فقط ضرب المثل بودند و تلخ
دیدگاه ها (۱۱)

من بی تو هرجا میروم کارم به دعوا میکشدمجنون بی آرامبخش آتش ب...
rozehairdresser

آمدم پیش دوچشمانت بمیرم نیستیازشفای بوسه‌ات‌حاجت‌بگیرم نیستی...
rozehairdresser

تو که خود شاخه گلدان منی من چه کنم؟گل بی منت باران منی من چه...
rozehairdresser

در دل تنهای باران،من صدایت می کنمبر عبور دیدگانت،جان فدایت م...
rozehairdresser

NHتمــام سهم  من از شعـــر گفتن را غـــزل کردهکسی که چشم های...
lahijaniiiii

دلم می خواست با من باز هم غرق غزل باشیبرایم شعر یک قصه و یا ...
donya.ahwazi

...بیا تا با دل‌من همنوا چون یک‌غزل باشیمبیا ای آشـنای شب تو...
iranianpersia

درد من تو، مرهمم تو ؛ آه من تو، شبنمم تو ای تمنای سرودن؛ ابت...
d0khtarepaeez

رد من تو، مرهمم تو ؛ آه من تو، شبنمم تو ای تمنای سرودن؛ ابتد...
d0khtarepaeez

درد من تو، مرهمم تو ؛ آه من تو، شبنمم تو ای تمنای سرودن؛ ابت...
loootipesar

رد من تو، مرهمم تو ؛ آه من تو، شبنمم تو ای تمنای سرودن؛ ابتد...
lahijaniiiii

درد من تو،💟 مرهمم تو💟 ؛ آه من تو،💟 شبنمم تو 💟 ای تمنای سر...
sasan2017

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط