خدا جانم....

خدا جانم....
اشکهای مرا نبین....
اصلأ بیا فرض کنیم
دارم پیاز پوست می کنم....
خدا جانم نگاه نکن به اینهمه
غصه که یهویی بی هوا می آید
می نشیند در قلبم و حس می کنم
تمام زندگیم هدر رفته است....
خدای عزیزم....
نگاه نکن به اینهمه
استیصال و درماندگی ام....
به مهربانی و بزرگیت قسم
که ته دلم دارمت....
اینها خیلی خیلی بیخودی
و ناخودآگاه است....
من به زودی به خودم
مسلط خواهم شد و
بالاخره روزی خواهد رسید
که تو به من افتخار کنی ....