قول دادم به دل از عشق پریشان نشود

قول دادم به دل از عشق پریشان نشود
 از بدِ حادثه ها ؛  یکشبه ویران نشود
 دل پرطاقت من خواست تو را تا به ابد..
گفته بودم به تو ، یک ذره پشیمان نشود!
دلِ بیچاره چه دانست که نیرنگ دلت  
پشت آن خنده ی شیرینِ تو پنهان نشود!
کاش از اولِ این قصه ، دلم عاقل بود ...
تا چنین از همه،  بیزار و گریزان نشود
مثل یک غده ی بدخیم ، غمت ریشه دواند..
سرطانی شده  درد  تو  و  درمان  نشود!
باغ خشک دل من  ؛ آینه ی عبرت شد
تا که  گل های کسی ، خار  بیابان نشود!
عشق ، دریای بزرگی است ؛ خدا کاری کن...
قایق قلب کسی ؛ طعمه ی طوفان نشود..!