هنوز خون مردم کف بلوار شيشه مينا خشک نشده بود که جوک ها ر

هنوز خون مردم کف بلوار شيشه مينا خشک نشده بود که جوک ها راجع به سقوط هواپيما ساخته شد. اين رسم خنديدن و جوک کردن هر اتفاق بد، سياستي بود که يک شير ناپاک خورده آن را ميان ما ايراني ها ترويج داد تا با همين حربه ساده و قديمي هروقت بلايي سر مردم مي آيد بجاي فکر کردن به نحوه اعتراض، به نحوه جوک ساختن از آن فکر کنند. با همين ترفند حساسيت اجتماع نسبت به وقايع تلخ پايين مي آيد و راحت تر مي توان بر گرده آنها سوار شد و ما ايراني ها که هميشه بدون فکر فقط تقليد مي کنيم و غلظت جوگيري خون مان بيشتر از تمام دنياست، باهم در ساختن جوک از اين اتفاقات رقابت تنگاتنگي داريم.
فکر کنيد ، شايد جوک ساختن ما از هر اتفاق تلخ ، عادتي است که با سياستي کثيف در وجود ما کاشته شده است تا راحت تر سواري بدهيم...