خیره به درهای تا ابد بسته دلم

خیره به درهای تا ابد بسته دلم
تنها در این میانه میدان
دلخوش به ساعت ننگ رسیدن
گوش به صدای هم خوابی کثیف ثانیه ها
تیک تیک تیک
چایم سرد میشود
دلم سرد تر
سرد تر از آن انگشتان لرزانم روی فنجان چای
و سرد از همه اینها
نگاه تو
بند بند زندگی ام بند زمانیست که نمی گذرد
نمیرود
جا خوش میکند میان فاصله ما
اینجا منم
درست برعکس تو
و تو...
راستی حال شما خوب است؟
حال من هم...
بگذریم
چای از دهان افتاد
...