تُ را دوستدارم

تُ را دوستدارم
تُ را فراتر از مرز کوچک کلماتم،
دوست میدارم
مرا باور کن
مرا فراتر از این کلمات چند حرفی
و نحیف باور کن
جهان کوچک است
وسیله کم است
تشبیه محدود است
و من شاعری با دستانی کوتاه
و قلمی کم جوهر
و عاجز تر از شعر خودم حتی
دست و پا میزنم در هجا هایی
که کورمال کورمال
روی خطی افقی دلدلکم کنار هم
رو به روی زیبایی تُ
روی زانو های لاغرش می نشیند
تا شاید به من ذره ای صدا بدهند
تا وسعت دوست داشتنت را بنویسم
تُ را دوست میدارم
فرا تر از حد سرزمین ذهنم
تُ را دوست دارم
دوست دارم