تو نمی خـواهـی عـزیزت بشوم... زور که نیست

تو نمی خـواهـی عـزیزت بشوم... زور که نیست
یا نگاهـم بکـنـی... چـشـم تـو مـجـبـور کـه نیسـت

شـــده یـک روز بـیـایـــی بـه دلـــم ســـر بـزنـی؟
با تــو اَم... خـانـه ی تنهایی مـن دور کـه نـیـسـت

آن کــــه بـا دسـتـه گــلــی حـرف دلــش را می زد
پـُر درد اسـت ولـی مـثـل تـو مـغـرور کـه نیسـت

نـازنـیـن، عـشـق کـه نه، اخـم شما قسمت ماسـت
عـاشـقـی هـای تو با ایـن دل رنجور کـه نـیـسـت

تـــو مــرا دیـــدی و از دور بــه بـی راهـــه زدی
تـو نگـو: نه... دل دیـوانه ی مـن کـور که نیسـت

خــواسـتـم دل بـکـنـم از تــــو ولــی حـیـف نـشــد
لـعـنـتـی غـیـر تو با هـیـچ کـسـی جـور که نیست

مـشـکـل اینجاست نگـفـتـی تـو بـه مـن... می دانم
تـو نخواهی که عـزیزت بشـوم... زور که نیست