تو این شبا دلم بدجور پره باز

تو این شبا دلم بدجور پره باز

یه سیگار لب پنجره ی باز

رو لبمه


تو اتاق تاریکم

ساعت چنده ببین من هنوز نخوابیدم


حتی اسمونم از این ضربه دردش اومد

گریه کرد و چکید اشکش رو من


هوا هوای دو نفرست

یه زمان تو این هوا

شبا... منو تو دست تو دست

پرسه میزدیم تو این کوچه خیابونا

به امید اینکه یه روز خوب میاد

اما روز به روز

همه چی بدتر شدش

گل عمر من

سر تو پرپر شدش


دیگه نداشتیم حتی یه روز خوش

یه روز رو مد لاو بودیم

یه روز رو فوش


بهونه پشت بهونه هر دفعه یه جور دعوا

دیگه نشد که خوب باشیم.

واسه یه روز حتی.



سیگار میشد با سیگار روشن

حالا باید من دست به دامن توشم

خدایا

واگذارم به تو ولی...

همین بسه که اونا باهم خوشن

همین بسه که جای من

خالی نی دیگه بین اونا

از ما یادی نیست همین بسه

که سرش رو شونه ی اون چشاشو بسته.


خیلی سخته ولی اینبار

دیگه چشام سوی گریه رو نداره

خیلی سخته ولی اینبار

دیگه تورو من نمی بخشم دوباره.