شَب به شَب بر آسمان دارَم نَظَر

شَب به شَب بر آسمان دارَم نَظَر
تا بجویم روی تو از هَر قَمَر
هَر چه را گَشتَم نَدیدم روی تو
گو کُجا رَفتی که ماندَم پُشتِ دَر؟
کوچه های عاشِقان طی می کُنَم
کو نوایت گر چه آیَد مُختَصَر؟
جای پایَت را به دِل دیدَم ولی
دَشتِ لاله گَشته سیر از خونِ تَر
می روم دریا به دریا طی کُنَم
بَلکه زان سامان تو را باشَد اثَر
سَر به بالین و دِلم دَر پیشِ تو
تا کُجا باید رَوَم کوه و کمَر
گَرچه مَجنون رَفته دَرصحراشبی
روز و شَب با ناله بودم دَر به دَر