زندگی کمی دیوانگی میخواست.

زندگی کمی دیوانگی میخواست.
اما ما زیادی دیوانه شدیم.
از تمام کافه ها بیرونمان کردند.
مازیادی دیوانه شدیم.
و همه چیز را فراموش کردیم غیر از خندیدن.
به همه چیز خندیدیم.
و خندیدن شغل ما شد...
دیوانه که باشی؛
خودت هم نخندی؛
زخم هایت میخندند...