بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
اما علم به تکلیف در دفاع از اسلام، ولایت و امام و نتیجه‌ این شهادت در حفظ و نشر اسلام ناب سبب شد تا به میدان رفته و شهید شوند. بدیهی است هر کسی که علم به تکلیف دارد، می‌تواند به وظیفه و تکلیف خود عمل نکند، اما چون به نتیجه‌ عمل و رضای الهی نیز علم دارد و خود نیز به آن خشنود است، به تکلیف عمل می‌کند.
ج)-گاهی علم، به قضای حتمی الهی تعلق می‌گیرد. در این صورت هم می‌داند که آن قضای حتمی الهی چیست و هم می‌داند که قضای حتمی قابل تغییر نیست. یعنی اگر قضای حتمی الهی این باشد که کسی در نقطه‌ای بمیرد یا کشته شود، حتماً این حادثه اتفاق می‌افتد. لذا خداوند متعال به کسانی که از ترس مرگ به جهاد و جنگ نرفته و نمی‌روند می‌فرماید:
قُلْ لَوْ كُنْتُمْ في‏ بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى‏ مَضاجِعِهِمْ وَ لِيَبْتَلِيَ اللَّهُ ما في‏ صُدُورِكُمْ وَ لِيُمَحِّصَ ما في‏ قُلُوبِكُمْ وَ اللَّهُ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ - بگو اى پيغمبر اگر در خانه‏هاى خود هم بوديد باز آن كه سرنوشت آنها در قضاى الهى كشته شدن است از خانه به قتلگاه به پاى خود البته بيرون مى‏ آمدند تا خدا آنچه در سينه پنهان دارند بيازمايد و هر چه در دل دارند پاك و خالص گرداند و خدا از راز درون‌ها آگاه است‏.(سوره آل عمران آیه 154)
حد کمی از این علم در همگان وجود دارد. مثلاً همه می‌دانند قضای حتمی الهی بر این است که در هر لحظه و هر نفس انسان پیرتر و فرسوده‌تر می‌شود و در نهایت‌ می‌میرد. اما این علم سبب نمی‌شود که انسان بتواند قضای الهی را تغییر دهد. لذا سعی،‌ کوشش و تدبیری نیز در این عرصه از خود نشان نمی‌دهد.
علم به ساعت یا چگونگی مرگی که در قضای حتمی الهی رفته است، به غیر از معصومین (ع) در برخی دیگر نیز وجود دارد، لذا از قبل خبر آن را به اطرافیان داده‌اند. به عنوان مثال: شهید محراب،‌ حضرت آیت الله مدنی (ره)، امام جمعه وقت تبریز، که از اکابر علما، فقها و عرفا بود،‌ سال‌ها قبل از شهادتش در یک مصاحبه‌‌ای که در روزنامه‌ها نیز درج شد، گفت: من در جوانی حدوداً 20 سالگی، جدم امیرالمؤمنین علیه السلام را در خواب دیدم و ایشان به من فرمودند: پسرم! تو در جایی شهید می‌شوی که به آن می‌گویند کربلا!
دقت شود که نفرمودند در کربلا، بلکه فرمودند در جایی که به آن می‌گویند کربلا و در آن دوره به خاطر ترورهای پیاپی و کشتارهای بی‌رحمانه بعثی‌ها و شعار ایران شده کرب و بلا رایج بود.(ادامه دارد...)