هر چه کردی به دلم ، ... باز تو را بخشیدم

هر چه کردی به دلم ، ... باز تو را بخشیدم

با زبان زخم زدی ، ... دشنه زدی ... خندیدم



معنی تک تک رفتار تو را ... میفهمم

ساده لوحی ست ، ... بگویم که نمی فهمیدم !



غرق تردید شدم ، ... باز تحمل کردم

تا زمانی که ... به چشمان خودم هم دیدم



دیدم از خشم خداوند ... نمی ترسیدی

تو نترسیدی و من سخت از آن ترسیدم



بسته بودم ، لب از آن درد و از آن بی مهری

تو جفا کردی و من هیچ ... نمی پرسیدم



بی سبب نیست ، ... فراموش شدی در یادم

که تو مهتاب شبانگاهی و ... من خورشیدم



عاقبت سرد شدم ، خسته شدم ، ول کردم !

مثل خورشید ... غروبی که نمی تابیدم



شکل یک سیب ! ، ... که گندیده و کرم افتاده

کرم کردم ! ... و از اعماق درون گندیدم



اشک های دل من ، از تو و عشق تو نبود

بلکه از سادگی قلب خودم رنجیدم ...



برو ای یار برو ! از تو گذشتم ، خوش باش

برو ای یار ! که من مهر تو را بخشیدم