خداوندا...

خداوندا...
خداوندا به رسم آن پرستو های باران خورده ی تا بیکران در کوچ
مرا هم مست باران کن...
مرا هم روشنایی بخش
الهی چون اقاقیهای بی تاب شب باران
مرا بی تاب خود گردان
خدایا از شقایق ها که از شبنم هوای عشق می گیرند
و چون گل های نیلوفر که بی پروانه می میرند
به ما هم عاشقی آموز
الهی چون شب باران که می شوید پر مرغان عاشق را
بشوی از دل
بشوی از دیده ،از پندار،از گفتار،از کردار،تمام آنچه نا زیباست...