خداوندا ....

خداوندا ....
به رسم آن پرستو ها ی باران خورده ی
تا بیکران در کوچ
مرا هم مست باران کن ....
مرا هم روشنایی بخش ....
مرا بی تاب خود گردان ....
خدایا ....
چون شقایقها که از شبنم،هوای عشق
می گیرند ...
وچون گلهای نیلوفرکه بی پروانه
می میرند ...
به ما هم عاشقی آموز ...
الهی چون شب باران که میشوید پر مرغان عاشق را ....
بشوی از دل ...
بشوی از دیده،از پندار،ازگفتار
و از کردار تمام آنچه نازیباست ...