به رسم آن پرستوهای باران خورده ی تا بیکران در کوچ

به رسم آن پرستوهای باران خورده ی تا بیکران در کوچ
الهی چون عبوری روشن از اندیشه ی فانوس ها
مرا هم مست باران کن
مرا هم روشنایی بخش
الهی چون اقاقیهای بی تاب شب باران
مرا بی تاب خود گردان
خدایا چون شقایق ها که از شبنم هوای عشق می گیرند
و چون گلهای نیلوفر که بی پروانه می میرند
به ماهم عاشقی آموز
الهی چون شب باران که میشوید پرمرغان عاشق را
بشوی از دل
بشوی از دیده
از پندار
تمام آنچه نازیباست.