{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

یک روز رسد غمی اندازه کوه!

یک روز رسد غمی اندازه کوه!
یک روز رسد نشاطی اندازه دشت!
افسانه زندگی چنین است عزیز؛
در سایه کوه باید از دشت گذشت......
دیدگاه ها (۴)

ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﻪ.... ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﻭﺍﺳﻪ ﻧﯿﻮﻣﺪﻥ ﻣﻌﻠﻢ.... ﺑﺮﺍﯼ ﻗﺮﺁﻥ ﻫﺎ...

بعضی زخمها هست که هر روز صبح باید پانسمانش رو بازکنی و روش ن...

مهربانی تا کی؟ بگذار سخت باشم و سرد. باران که بارید چتر بگیر...

تنهایی یعنی بین آدمایی باشی که میگن دوستت دارن ولی کنار دلتن...

زندگی باید کردگاه با یک گل سرخ با یک دل تنگبا سوسوی امیدی کم...

«یه یادگاری از روز اول... روزی که باورمون نشد رفتنت حقیقته.»...

يک روز میرسه گلهایی که گفتی باز نمیشه، باز میشهغمی که هرگز گ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط