فاطمیه که می آید ترجیح می دهم برای مظلومیت علی گریه کنم

فاطمیه که می آید، ترجیح می دهم برای مظلومیت علی گریه کنم:
دو سه شب پیش پس از سختی یک روز بلند
خسته از خستگی زندگی سخت پسند

به سرم شعر پر از شِکوِه ی بی تاب افتاد
ناگهان در وسط کار مرا خواب افتاد

خواب یک کوچه ی یخ کرده ی تنگی دیدم
در و دیوار همه چوبی و سنگی دیدم

خواب دیدم در یک خانه برافروخته بود
گوشه ی پیرهن چند نفر سوخته بود

خواب دیدم همه ی دور و بر من طوسیست
یک نفر گفت: گمانم قضیه ناموسیست

تو چه دانی که دل شیر و قفس یعنی چه!؟
سیلی از دست سگ بی همه کس یعنی چه!؟

وسط کوچه ی باریکی و غش یعنی چه!؟
معنی چادر خاکی شده اش یعنی چه!؟

کودکی گریه کنان... بود ملقّب به حسن
گله می کرد ز سیلی و لگدها خوردن

جگر زخمی از چادر خاکی و نمک
جلوی چشم علی، فاطمه می خورد کتک

((آسمان بار امانت نتوانست کشید))
تا که مظلومیت حضرت آقا را دید

روی دستان علی بود دو رَچ جای طناب
ناگهان از عرق شرم پریدم از خواب

کاغذی پر شده از مرثیه و چشمی تر
در سرم زمزمه ی "وا علی" و "وا مادر"

محمدمسگرپور
@mohammadmgppoems