به تو نگاه میکنم،

به تو نگاه میکنم،
و قلبم چون کبوتری وحشی از قفس پرواز میکند..
نگاهم نمیکنی‌ و من هرلحظه آرزو میکنم
ای کاش پرنده ی دل،
هرگز به قفس بازنگردد..
ای کاش راه خانه را از یاد ببرد
و با اولین گلوله ای‌ که رها شد،آرام جان دهد..
چه عدالت ناجوانمردانه ایست،
که من هربار با گلوله های ندیدنت،
به دهانِ بسته ی یک فوج پرنده ی عاشق،
باده ی تلخ مرگ بنوشانم..
کاش کمی مهربان بودی..
کاش نگاهم میکردی‌..