بابک جهانبخش - "افسانه"

بابک جهانبخش - "افسانه"

بدعادت کردی چشمامو ، از اون وقتی که اینجایی

تو با آرامش چشمات ، با این لبخند ِ رویایی

همه حرفا ، همه شعرا ، بی تو تصویری از دردن

چشات معیارِ زیبایی رو تو قلبم عوض کردن

کسی مثل منه عاشق به احساس تو مومن نیست

می خوام افسانه شم با تو ، میدونم غیر ممکن نیست

تو رو از وقتی که دیدم چشامو رو همه بستم

همه عالم می دونن که به چشمای ِ تو وابسته م

دیگه قلبم با آهنگ ِ نفس های تو مانوسه

تو که می خندی انگاری ، منو ، خوشبختی می بوسه

فقط تو از چشام خوندی چقد از دلهره خسته م

اگه آرامشی دارم ، اونو مدیونِ تو هستم

بدعادت کردی چشمامو ، ته ِ این قصه پیدا نیست!

تو انقد خوبی که جز تو ، به چشمم هیچی زیبا نیست

واسه تو من کمم ، آره ، تو حقت بیشتر از ایناست

ولی زیبایی ِ مهتاب توی ِ آغوش ِ شب پیداست.....