👇 💓 💓 👇 آوای دل👇 💓 💓 👇

👇 💓 💓 👇 آوای دل👇 💓 💓 👇
ای که دیوارِ غرورت چو حصارِ چین است.
کِبر را بگذر و بگذار که بس ننگین است .

گنجِ قارون چه شد و فسمتِ قارون چه رسید.
او که با دستِ تهی : خاکِ سِیَه بالین است .

عاقبت هم دو سه متریست زِ چلوهرِ سفید
بهرِ سلطان و گدا : توشه یِ آخر این است .

شیوه یِ دَهر : چنین بوده از آن روزِ اَزَل .
آخرین مقصد این راه : به یوم الدّین است .

مست و مدهوشم از اندیشه و احساست عظیم.
چون که الگویِ تو در بحرِ سخن : پروین است.
🌳 🍀 🌳 🍀 🌳 🍀 🌳 🍀 🌳 🍀 🌳 🍀 🌳
🌷 شعرازعبدالعظیم عربی🌷 🌴 خوزستان🌴