دختر که باشی…

دختر که باشی…
دلت به نخی بند است…
مثل بادبادک های کودکی…
بندش که پاره می شد… بند دلت از هم می گسست انگار!
گره اش هم که بزنی … دیگر مثله اولش نمی شود… صاف و تمیز
قلبی می شود پر از پستی و بلندی…
اما نخی که پر شد از گره های کور دیگر به این راحتی پاره نمی شود…
دختر که باشی… شاید سریع بشکنی…اما قوی تر از قبل…بلند می شوی!
Hasti