ﻫﻤﻪ ﻯ ﻣﺎ ﻳﻚ ﻋﺬﺭﺧﻮﺍﻫﻰ ﺑﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﻜﺎﺭﻳﻢ ...

ﻫﻤﻪ ﻯ ﻣﺎ ﻳﻚ ﻋﺬﺭﺧﻮﺍﻫﻰ ﺑﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﻜﺎﺭﻳﻢ ...
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺁﺩﻣﻬﺎﻯ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﭘﺎﻓﺸﺎﺭﻯ ﻛﺮﺩﻳﻢ !
ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻛﻪ ﺩﺭﻭﻍ ﺷﻨﻴﺪﻳﻢ ﻭ ﺳﻜﻮﺕ ﻛﺮﺩﻳﻢ
ﺟﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻴﺮﻓﺘﻴﻢ ﺍﻣﺎ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻳﻢ !
ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﺩﻳﺪﻳﻢ ﻭ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺍﻧﮕﺎﺷﺘﻴﻢ !
ﺍﺯ ﻫﻴﭻ ﻭ ﭘﻮﭺ ﺭﻭﻳﺎ ﺳﺎﺧﺘﻴﻢ ﻭ ﺫﻭﻕ ﻛﺮﺩﻳﻢ !!!
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻟﺞ ﻛﺮﺩﻳﻢ ﻭ ﻟﺞ ﻛﺮﺩﻳﻢ ﻭ ﻟﺞ ﻛﺮﺩﻳﻢ .....
ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻛﻦ ﻓﺎﻧﻮﺱ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ ﺍﺕ ﺭﺍ..
ﮔﺎﻫﻰ ﭼﻪ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺑﻴﻬﻮﺩﻩ ﺍﻳﺴﺖ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻤﺎﻥ ﺑﻪ
ﺁﺩﻣﻬﺎ ! .. ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ ﺑﻴﺠﺎﻳﻤﺎﻥ .. ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻰ ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻜﻰ ﻣﺎﻥ..
ﺑﻬﺎ ﺩﺍﺩﻥ ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺣﺪﻣﺎﻥ .. ﺗﻼﺷﻬﺎﻯ ﺑﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺎﻣﺎﻥ !..
ﻭﻗﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﺧﻮﺑﻰ ﻭ ﺑﺪﻯ ﻳﻜﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ