ای عشق دل دوباره غبار هوس گرفت

ای عشق ، دل دوباره غبار هوس گرفت
از من گلایه کرد و تو را دادرس گرفت
دل باز هم بهانه‌ی رفتن گرفت و باز
تا بال و پر گشود سراغ از قفس گرفت
گفتم به هیچ‌کس دل خود را نمی‌دهم
اما دلم برای همان هیچ‌کس گرفت
افسردگی به خسته دلی از زمانه نیست
افسرده آن دلی‌ست که از هم‌نفس گرفت
لبخند و ریشخند کسی در دلم نماند
هرکس هر آنچه داد به آیینه پس گرفت