{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

در خود فرو رفتم که اندوهِ خودم باشم

در خود فرو رفتم که اندوهِ خودم باشم
در ترس وُ تنهایی خودم کوهِ خودم باشم

خط خطِّ شعرم زلزله خیز است؛ آه از عشق
لعنت به او که رفته اما هست؛ آه از عشق...
دیدگاه ها (۱)

آسِمانِ چشمِ او؛ آیینه ی کیست؟آنکه چون آیینه با من روبرو بود...

خبرِ آمدنت از نفَس انداخت مرا...

آرام وُ روان وُ نرم وُ سنجیده رَوَدما ناله کُنان وُ یار نشنی...

آبانی ام ❤

قسم خوردم که در کفرت خودم پیغمبرت باشمتو حتی دیو هم باشی عزی...

اینکه تنهام از بی عرضگی نیست از اینکه مثل خیلیا آدم بی تعهد ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط