دلت که گرفت...

دلت که گرفت...
حرفت راکه نفهمیدن...
دنیایت که سردشد...
احساس مردگی افکارکه کردی...
آرام شدنت راازکسی
جزخودت
تمنا نکن
که بس نامهربانند مردم این حوالی...
که دیر...
خیلی دیر...
میفهمندکه دستانت برای گرفتن تنهابود.