غیبت ممنوع!

غیبت ممنوع!
بارها و بارها به این علامت هشدار دهنده رسیده ایم و و دوباره با شدت و شتاب بیشتری به راهمان که همان غیبت کردن است ادامه داده ایم!
چگونه می شود از دیگران توقع داشت که غیبت نکنند، در حالی که خودمان سر منشأ غیبت هستیم؟!
به نظر من، ما وقتی فقط بتونیم به یکی از دستورهای خوب دینمون مثلا همین غیبت نکردن در مورد همنوعانمون عمل کنیم، اون روز می تونه روز تولد ما باشه.
بهتره از خدای بزرگمون بخواهیم ما رو در این امتحان سخت قرار نده.
ولی دوستان خوب من، همه ما خوب می دونیم که عالم محضر خداست و در محضرش نبایستی معصیت کرد.
پس بهتره با توکل به خودش تصمیم بگیریم کمتر در محیطهایی حضور داشته باشیم که مایه معصیت می شه و یا حداقل تا جایی که می تونیم از گناه کردن اجتناب کنیم.
برای همه اونایی که این مطلب رو خوندند آرزوی سلامتی بهروزی و آرامش را دارم، که به نظر من آرزوی آرامش برای دیگران تواین دنیای پر هیاهوی امروزی بهترین آرزوی دنیاست.