نکتهها و پیام های سوره انسان آیه 20:
نکتهها و پیام های سوره انسان آیه 20:
1- از آنجا که نعمتهای جهان دیگر به وصف نمیآید هر قدر الفاظ گویا و رسا باشد، در این آیه به صورت سربسته میافزاید:" و هنگامی که آنجا را مینگری نعمتها و ملک عظیمی را میبینی"!
2- برای" نعیم" و" ملک کبیر" تفسیرهای زیادی شده، از جمله در حدیثی از امام صادق ع میخوانیم" معنی آیه این است که ملکی است که هرگز زائل نمیشود و فنا نمیپذیرد".
یا نعمتهای بهشتی آن قدر گسترده است که از نظر کثرت به وصف نمیآید.
یا اینکه" ملک کبیر" آن است که فرشتگان به هنگام دخول بر بهشتیان اذن میگیرند، و با سلام به آنها تحیت میگویند.
یا بهشتیان هر چه اراده کنند به آن دست مییابند.
یا پائینترین فرد بهشتی قلمرو ملکش به اندازه است که وقتی نگاه میکند فاصله هزار سال راه را میبیند! یا به معنی ملک دائمی و ابدی و توام با تحقق تمام آرزوها است.
واژه" نعیم" که در لغت به معنی" نعمتهای فراوان" است، و" ملک کبیر" که از عظمت و وسعت باغهای بهشتیان خبر میدهد مفهوم وسیع و گستردهای دارند که همه تفسیرهای فوق را شامل میشوند.
3- به طور کلی میان نعمتهای بهشتی با نعمتهای دنیا تفاوتهای بسیاری وجود دارد، که در اینجا با توجه به دیگر آیات به گوشهای از آنان اشاره میکنیم:
- بسیار زیادند: «فاکِهَةٍ کَثِیرَةٍ» « واقعه، 32»
- موسمی و فصلی نیستند: «لا مَقْطُوعَةٍ» «واقعه، 33»
- در بهرهگیری از آنها هیچ منعی وجود ندارد. «وَ لا مَمْنُوعَةٍ» «واقعه، 33»
- بهشتیان در استفاده از آنها حس انتخاب دارند. «مِمَّا یَتَخَیَّرُونَ» «واقعه، 20»
- برای هر نوع اشتهایی، نعمتی موجود است: «مِمَّا یَشْتَهُونَ» «واقعه، 21»
- استفاده از آنها آفات و عوارضی به دنبال ندارد: «لا یُصَدَّعُونَ» «واقعه، 19»
- بهرهگیری از آنها بدون زحمت است. «وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِیلًا» «انسان، 14»
- هرچه بخواهید، خادمان برایتان فراهم میکنند: «وَ یَطُوفُ عَلَیْهِمْ»«انسان، 19»
- خادمان بهشتی هم زیبا هستند: «لُؤْلُؤاً مَنْثُوراً»، هم پیر نمیشوند: «مُخَلَّدُونَ» انسان، 19»
- کامیابی در کمال آرامش است: «عَلَی الْأَرائِکِ مُتَّکِؤُنَ» « یس، 56»
- در بهشت حسادت و رقابت در آنجا راهی ندارد. «نَزَعْنا ما فِی صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ» « واقعه، 16»
- نعمتها با رضا و سلام پروردگار همراه است: «وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَکْبَرُ» « توبه، 71»، «سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِیمٍ» « یس، 58»
- ذریّه مؤمن به آنها میپیوندند و کامیاب میشوند: «أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ» « طور، 21»
- نعمتهای بهشتی متنوعاند: وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ ... وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ ... « محمّد، 15»
1- از آنجا که نعمتهای جهان دیگر به وصف نمیآید هر قدر الفاظ گویا و رسا باشد، در این آیه به صورت سربسته میافزاید:" و هنگامی که آنجا را مینگری نعمتها و ملک عظیمی را میبینی"!
2- برای" نعیم" و" ملک کبیر" تفسیرهای زیادی شده، از جمله در حدیثی از امام صادق ع میخوانیم" معنی آیه این است که ملکی است که هرگز زائل نمیشود و فنا نمیپذیرد".
یا نعمتهای بهشتی آن قدر گسترده است که از نظر کثرت به وصف نمیآید.
یا اینکه" ملک کبیر" آن است که فرشتگان به هنگام دخول بر بهشتیان اذن میگیرند، و با سلام به آنها تحیت میگویند.
یا بهشتیان هر چه اراده کنند به آن دست مییابند.
یا پائینترین فرد بهشتی قلمرو ملکش به اندازه است که وقتی نگاه میکند فاصله هزار سال راه را میبیند! یا به معنی ملک دائمی و ابدی و توام با تحقق تمام آرزوها است.
واژه" نعیم" که در لغت به معنی" نعمتهای فراوان" است، و" ملک کبیر" که از عظمت و وسعت باغهای بهشتیان خبر میدهد مفهوم وسیع و گستردهای دارند که همه تفسیرهای فوق را شامل میشوند.
3- به طور کلی میان نعمتهای بهشتی با نعمتهای دنیا تفاوتهای بسیاری وجود دارد، که در اینجا با توجه به دیگر آیات به گوشهای از آنان اشاره میکنیم:
- بسیار زیادند: «فاکِهَةٍ کَثِیرَةٍ» « واقعه، 32»
- موسمی و فصلی نیستند: «لا مَقْطُوعَةٍ» «واقعه، 33»
- در بهرهگیری از آنها هیچ منعی وجود ندارد. «وَ لا مَمْنُوعَةٍ» «واقعه، 33»
- بهشتیان در استفاده از آنها حس انتخاب دارند. «مِمَّا یَتَخَیَّرُونَ» «واقعه، 20»
- برای هر نوع اشتهایی، نعمتی موجود است: «مِمَّا یَشْتَهُونَ» «واقعه، 21»
- استفاده از آنها آفات و عوارضی به دنبال ندارد: «لا یُصَدَّعُونَ» «واقعه، 19»
- بهرهگیری از آنها بدون زحمت است. «وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِیلًا» «انسان، 14»
- هرچه بخواهید، خادمان برایتان فراهم میکنند: «وَ یَطُوفُ عَلَیْهِمْ»«انسان، 19»
- خادمان بهشتی هم زیبا هستند: «لُؤْلُؤاً مَنْثُوراً»، هم پیر نمیشوند: «مُخَلَّدُونَ» انسان، 19»
- کامیابی در کمال آرامش است: «عَلَی الْأَرائِکِ مُتَّکِؤُنَ» « یس، 56»
- در بهشت حسادت و رقابت در آنجا راهی ندارد. «نَزَعْنا ما فِی صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ» « واقعه، 16»
- نعمتها با رضا و سلام پروردگار همراه است: «وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَکْبَرُ» « توبه، 71»، «سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِیمٍ» « یس، 58»
- ذریّه مؤمن به آنها میپیوندند و کامیاب میشوند: «أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ» « طور، 21»
- نعمتهای بهشتی متنوعاند: وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ ... وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ ... « محمّد، 15»
- ۱.۵k
- ۱۳ فروردین ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط