یک نخ ،دو نخ که از لب من دود میشود ، عمریست پا به پای تو 

یک نخ ،دو نخ که از لب من دود میشود ، عمریست پا به پای تو نابود میشود / رفتی که شعرهای مرا آبرو دهی... برگرد! گرچه همین دیر، زود میشود /   باران زده تمام تنت را ببین گلم! با اشکهای من این تن رود میشود / این باغ بی نگاه تو بی برگ مانده است ، بی تو تمام سرخی گل محدود میشود / این کوچه بی تب تو آبرو نداشت ، این راه بی عبور تو مسدود میشود / آری نماز شب این بار هم شکست ، دارد تمام طاعت من مردود میشود/ خنجر زدی به تنم تاب هم نماند ، بی تو تمام هستی من نابود می شود..