خسته ام ؛ اما؟.... بخواهی تکیه گاهت می شوم

خسته ام ؛ اما؟.... بخواهی تکیه گاهت می شوم
بین تنهایی آدم ها؟.... پناهت می شوم

یک شب از دنیا به عشقت دست ِ خود را می کشم
در هوای خانه ای تاریک ، ماهت می شوم

تا نگاهم می کنی؟.... از شوق ، می ریزد دلم
خیره در آئینه ی چشم سیاهت می شوم

با تو دنیا تیره و تاریک هم باشد خوش است
تو فقط عاشق بمان ؛ فانوس ِ راهت می شوم

گاه مریم ،گاه باران ، گاه شیرین ، گاه تلخ
همدم حال و هوای گاه گاهت می شوم

بی تو مردن ، آخرین درد ِ من از این لحظه هاست
در کنار تو شبی از مرگ ، راحت می شوم