موسیقی و مشاغل

موسیقی و مشاغل
ادبیات عرب مملوّ از شواهدی است که نشان می دهد، موسیقی نزد اعراب در زمان های پیش جایگاهی ویژه داشته است. موسیقی به همراه تجّار و کاروان های تجاری بود، چنان که پیش از این نشان داده شد؛ نیز صنعتگر و کارگر را همراهی می کرد. در همین رابطه قابل ذکر است، تا چند دهه پیش کارگران ساختمانی متخصّص کندن پی ساختمان سرکارگری داشتند؛ تنها وظیفه او خواندن آوازی برای همراهی صدای ضربه های کارگران دیگری بود، که خاک را می کوبیدند. در همه کشورهای عرب آوازهای محلی متعددی برای همراهی کشاورزان، ماهیگران و همه کارگران دیگر وجود دارد.
فیلسوفان نیز با موسیقی آشنایی داشتند؛ از جمله این فیلسوفان، فارابی (260-339ق) و ابن سینا(363-428ق) هستند*** ،که آثار متعددی در زمینه موسیقی تألیف نموده اند.
در قرون وسطی تاجران عمده برده نوجوانان را خریداری کرده، به معلمان مشهور موسیقی می سپردند،تا بدین صورت بتوانند آنها را به قیمتی بالاتر بفروشند. در بیشتر این موارد مهارت موسیقی امتیازی بود، که بردگان می توانستند آزادی خود را از آن طریق باز یابند. بسیاری از بردگان مذکور که بیشتر زن بودند، به حرم تعدادی از خلفا تعلق داشتند، و در طول حیات خود نقش سیاسی مهمّی بازی می کردند. مثال آن سلامه و حبابه در دوره یزید دوم(101-105ق) از خلفای بنی امیه است.