، اهل همین کوچه ی بن بست کـناری

، اهل همین کوچه ی بن بست کـناری

که تو از پنجره اش پای به قلب من دیوانه نهادی

تو کــــجا ؟ کوچه کــــجا ؟ پنجره ی باز کــــجا ؟

من کـــجا ؟ عشق کـــجا ؟ طـاقت آغاز کـــجا ؟

تو به لـبخند و نگاهـــی ، من دلداده به آهـــی

بنشستیم تو در قـلب و من خسته به چاهــی

گنه از کیست ؟ از آن پنجره باز ؟ آن لحظه آغاز ؟

از آن چشـــم گنه کار ؟ از آن لــحـظـه ی دیدار ؟

کاش می شد گنه پـنـجــره و لحـظـه و چشمت

همه بر دوش بـگـیرم ، جای آن یک شـب مهتاب

تـــو را تــنــگ در آغــــوش بــگــیــرم ...