هاگریدخب میای مدرسه

هاگرید:خب میای مدرسه؟
کاترین:اما من که جادو گر نیستم.هستم؟
هاگرید:معلومه!تو جادو رو از پدر مادرت به ارث بردی.
کاترین:از کجا معلوم ؟
هاگرید:تا به حال چیز عجیبی دیدی که نتونی توضیح بدی؟
کاترین:اره،با یه مار حرف زدم!
هاگرید:مار!...بیخیال اون، دیگه چی؟
کاترین:یک بار یک سیب رو هوا دیدم بعد رفت و روی سر عموم افتاد!
(قاتلی عزیز؟)
هاگرید:و تو توی خونه بودی،درسته؟ این جادو گری هستش کاترین،تو جادو داری.
کاترین:ولی این مدرسه وجود نداره!
هاگرید:تو دنیای ماگل ها نداره ولی تو دنیای ما وجود داره عزیزم.
کاترین:باشه میایم،ولی ماگل چی هست؟
هاگرید:افراد خیلی معمولی
عمه:تمومش کن!اون نمیاد
کاترین:من میرم و به تو مربوط نیست
هاگرید:اخی،به باباش رفته.خب کاترین بریم
کاترین با هاگرید رفت و نزدیکی صبح به مرکز اصلی شهر رسیدن و وارد یک بار شدن.همه به کاترین نگاه میکردن بعدش یک مرد از هاگرید پرسید:اون دختر دیگه کی هاگرید؟
هاگرید:کاترین ریدل
همه ساکت شد ،و پچ پچ ها شروع شد
کاترین:هاگرید من که ریدل نیستم
هاگرید:تو ریدل هستی و باز مانده ی یک قتل بزرگ!
کاترین:یعنی من ریدلم؟ولی چیش عجیبه؟
هاگرید: اون رو بعدا میفهمی
(بچه ها من ادامش رو فردا مینویسم و مدل چوب دستی°پارت بعدی°کاترین رو خودم کشیدم میزارم براتون و خود کاترین رو)