بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
راه استغفارطلب بخشش وپوشش وراه توبه رویکردبه خداوند رحمان و رحیم، هیچ گاه مسدود نمیگردد، مگر آن که زمانش بگذرد، یا مرگ فرا رسد.
به عنوان مثال: آدمی میتواند تا نَفس دارد، استغفار نماید؛ اما توبه به معنای بازگشت و اصلاح، زمان دارد.
به عنوان مثال: اگر کسی یک عمر با چشمانش هیزی کرده و اکنون که بینایی خود را از دست داده بخواهد توبه کند، دیگر امکان بازگشت و اصلاحی برای او وجود ندارد! و فقط می تواند استغفار نماید.
ابتدا لازم است که به چند نکته مهم توجه شود :
یک)- هرگز نام حالت پشیمانی و حتی غمی که از گناه یا ظلم و تعدی به حقوق دیگران به انسان دست میدهد را افسردگی نگذارید. اگر همین مقدار هم نباشد، دیگر چه می ماند؟!
دو)- همین که نگران، مضطرب و مترصد بخشش الهی و جبران حقّ النّاس هستید، خودش نعمت بسیار بزرگی است که زمینه هدایت، نجات و رشد را مساعد مینماید.
سه)- فرمود:هر گناهی قابل بخشایش است، به غیر از شرک و نیز یأس از رحمت الهی! یعنی گناه این یأس، به مراتب بیشتر از سایر گناهان، و حتی حقّ النّاس میباشد؛ چرا که در حقّ النّاس با انسانی طرف هستید که حقی از او را ضایع کردهاید، اما در یأس از رحمت ومغفرت الهی، با خودش طرف هستید؛ که به او افترای نبخشیدن زدهاید!لذا فرمود: قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ - بگو: ای بندگان من که بر خود اسراف زیادهروی در گاه کرده اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و رحیم است.(سوره زمر آیه 53)
وقتی میفرماید: إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا - همانا خداوند تمامی گناهان را میبخشد،واستثنایی نیز بیان نمی دارد، دیگر هیچ جای تردیدی به بخشش او باقی نمیماند.
بنابراین، بخشش شرک منوط به این است که مشرک، دست از شرک بردارد و موحد شود؛ و بخشش گناه ناامیدی از رحمت خدا که عفو مغفرت او را نیز شامل میشود، به این است که فرد ناامید، شناخت، باور و نگاهش را تغییر دهد و به رحمت و مغفرت او امیدوار شود.
چهار)- اما معنای بخشش خداوند متعال در موارد حقّ النّاس، این نیست که کسی حقوق دیگران را ضایع کند و به آنها ظلم نماید و سپس با زبان یا حتی از قلب، اَسْتَغْفِرُ اللّهَ رَبِّی وَ اَتُوبُ اِلَیهِ - بگوید! بلکه اگر حقیقتاً طلب مغفرت نمود و توبه باز گشت از گناه به سوی خدا نمود، دست خدا که بسته نیست،(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
راه استغفارطلب بخشش وپوشش وراه توبه رویکردبه خداوند رحمان و رحیم، هیچ گاه مسدود نمیگردد، مگر آن که زمانش بگذرد، یا مرگ فرا رسد.
به عنوان مثال: آدمی میتواند تا نَفس دارد، استغفار نماید؛ اما توبه به معنای بازگشت و اصلاح، زمان دارد.
به عنوان مثال: اگر کسی یک عمر با چشمانش هیزی کرده و اکنون که بینایی خود را از دست داده بخواهد توبه کند، دیگر امکان بازگشت و اصلاحی برای او وجود ندارد! و فقط می تواند استغفار نماید.
ابتدا لازم است که به چند نکته مهم توجه شود :
یک)- هرگز نام حالت پشیمانی و حتی غمی که از گناه یا ظلم و تعدی به حقوق دیگران به انسان دست میدهد را افسردگی نگذارید. اگر همین مقدار هم نباشد، دیگر چه می ماند؟!
دو)- همین که نگران، مضطرب و مترصد بخشش الهی و جبران حقّ النّاس هستید، خودش نعمت بسیار بزرگی است که زمینه هدایت، نجات و رشد را مساعد مینماید.
سه)- فرمود:هر گناهی قابل بخشایش است، به غیر از شرک و نیز یأس از رحمت الهی! یعنی گناه این یأس، به مراتب بیشتر از سایر گناهان، و حتی حقّ النّاس میباشد؛ چرا که در حقّ النّاس با انسانی طرف هستید که حقی از او را ضایع کردهاید، اما در یأس از رحمت ومغفرت الهی، با خودش طرف هستید؛ که به او افترای نبخشیدن زدهاید!لذا فرمود: قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ - بگو: ای بندگان من که بر خود اسراف زیادهروی در گاه کرده اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و رحیم است.(سوره زمر آیه 53)
وقتی میفرماید: إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا - همانا خداوند تمامی گناهان را میبخشد،واستثنایی نیز بیان نمی دارد، دیگر هیچ جای تردیدی به بخشش او باقی نمیماند.
بنابراین، بخشش شرک منوط به این است که مشرک، دست از شرک بردارد و موحد شود؛ و بخشش گناه ناامیدی از رحمت خدا که عفو مغفرت او را نیز شامل میشود، به این است که فرد ناامید، شناخت، باور و نگاهش را تغییر دهد و به رحمت و مغفرت او امیدوار شود.
چهار)- اما معنای بخشش خداوند متعال در موارد حقّ النّاس، این نیست که کسی حقوق دیگران را ضایع کند و به آنها ظلم نماید و سپس با زبان یا حتی از قلب، اَسْتَغْفِرُ اللّهَ رَبِّی وَ اَتُوبُ اِلَیهِ - بگوید! بلکه اگر حقیقتاً طلب مغفرت نمود و توبه باز گشت از گناه به سوی خدا نمود، دست خدا که بسته نیست،(ادامه دارد...)
- ۳۳
- ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط