نگاهم میکنی هر روز

نگاهم میکنی هر روز
تو چون یک عادت مبهم
که این چشمان زیبا را 
نمی فهمم نمی خواهم! 
تو لبخند می زنی
شاید من از لبخند می ترسم
صدایم می کنی از دور
و من چیزی نمی فهمم
تو زیبا می شوی گاهی
تو می خندی و می آیی
و من بی تاب بی تابم
ولی از عشق بیزارم
و این باور هنوزم هست
که این چشمان زیبا را 
نمی فهمم نمی خواهم!