حال و روزم مثه سگ هاره

حال و روزم مثه سگ هاره
که فقط پارس هاشو می شماره
زخم دستاشو گاز میگیره
جیغ ترمز رو آرزو داره
شکل پرسه رو فرشی از پوکه
توی یه سرزمین متروکه
مشت می شوم روی کلاویه ی
این پیانو که دیگه ناکوکه
گریه تو وزن مفتعل فعلن
واژه با طعم شاش توی دهن
فکر تو چارچوب چک خوردن
شعرتو وزن مطلقن قدغن
قدغن مثل شک تو سوریه
مثل یه تانگو توی قونیه
خشک می شم ولی نمی میرم
مثل دریاچه ی ارومیه...!
مثل حرفی که صد دفعه خط خورد
مثل برگی که سبز موند و مرد
دل خنک میکنم تو میدون با
فحش دادن به عکس رو بیلبورد
غرق می شم تو برکه ی الکل
توی میکس سن ایچ با اتانل
روی فرش سرنگ می رقصم
با جوونای مرده زیر پل...
یغما گلرویی