ولی...

ولی...
من خوبم
آره
من با درد خوبم
با بغض خوبم
با زخم زبون خوبم
با گریه کردنام خوبم
با اینکه نمیتونم به کسی بگم چمه خوبم
با آرزوی مرگ خوبم
با کلی حسرت تو دلم خوبم
انقدر خوبم که حالم از خودم بهم میخوره
اصلا چرا من باشم؟
وقتی آرزوی دوستام مرگه منه؟
وقتی حتی یه درصد هم برا هیچکس مهم نیستم