باید کسی باشد که وقتی آدم حالش بد است و پیله ی غم و غصه ر

باید کسی باشد که وقتی آدم حالش بد است و پیله ی غم و غصه را دور خودش پیچیده حرفای خودش را به خودش برگرداند . باید کسی باشد که وقتی میگویم "حوصله ندارم" بفهمد از لحنم چه مرگم است. باید کسی باشد که برای خندیدن هایم از ته دل دیوانه بازی در بیاورد. مگر خودم نمیدانم " زمان حلش میکند " ؟ مگر خودم نمیدانم " ارزشش را ندارد " ؟ باید کسی باشد که حتی همین جمله های تکراری را تکرار کند .ادمی است دیگر گاهی وقت ها به همین توقعات بچه گانه زنده است...
"آدم بزرگ" ها آنطور هم که نشان میدهند "بزرگ" نیستند...