پارت ۶

پارت ۶



پارک تقریباً خلوت بود.
چند دقیقه‌ای بود که کنار هم راه می‌رفتیم.
عجیب بود.
جونگکوک بدون کت مشکی هم ترسناک به نظر می‌رسید.
اما اینجا...
کمی معمولی‌تر بود.
پرسیدم:
_تو همیشه این‌قدر ساکتی؟
نگاهم کرد.
_تو همیشه این‌قدر سؤال می‌پرسی؟
خندیدم.
_آره.
_پس باید عادت کنم.
ایستادم.
_یعنی می‌خوای به من عادت کنی؟
چند ثانیه نگاهم کرد.
_شاید.
قبل از اینکه چیزی بگم، صدای موتور ماشینی از پشت سرمون اومد.
جونگکوک ناگهان دستم رو گرفت و منو پشت خودش کشید.
ماشین با سرعت از کنارمون رد شد.
_جونگکوک...
دستم هنوز توی دستش بود.
_خوبی؟
سر تکون دادم.
_آره.
نگاهش روی صورتم موند.
_ترسیدی؟
_یکم.
آرام گفت:
_من بیشتر.
متعجب شدم.
_تو؟
نگاهش رو از من گرفت.
_آره.
_از چی؟
چند لحظه سکوت کرد.
_از اینکه دیر متوجه خطر بشم.