بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
ابتدا بدانیم که ترس، یکی از حالاتی است که خالق علیم و حکیم، در وجود انسان نهادینه نموده است و او چیزی نیافریده و در انسان نهادینه ننموده است که شرّ یا بد باشد! لذا نه تنها ترس، حالت بدی نیست، بلکه لازمۀ زندگی و رشد می‌باشد. ترس و امید، مانند دو بال برای پرواز می‌باشند.
امید، برای حرکت و استقامت انگیزه ایجاد میکند و ترس، سبب بازدارندگی و دوری از خطرات و مضرات می‌گردد؛ مانند کوه‌ نوردی که امید رسیدن به قلّه را دارد، و در ضمن از متوقف شدن درمیانۀ راه یا پرت شدن میترسد،لذا هم امکانات و تجهیزات لازم را با خود می‌برد و پشت سر مربّی حرکت می‌کند و هم بسیار احتیاط می‌نماید.
ناگزیری از مرگ : انسان، چه از مرگ بترسد یا نترسد،آن را دوست داشته باشد، یا از آن گریزان باشد، مرگ به سراغش می‌آید و با آن مواجه می‌گردد؛ چنان که همگان شاهد مرگ دیگران بوده‌اند و می‌دانند که زمانی نیز نوبت به خودشان می‌رسد، و خداوند سبحان، فرمود: قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ - بگو آن مرگى كه از آن مى‏‌ گريزيد، قطعا به سر وقت‏ شما تلاقی با شما مى‌‏آيد؛ آنگاه به سوى داناى نهان و آشكار باز گردانيده خواهيد شد و به آنچه در روى زمين میکرديد آگاهتان خواهد كرد.(سوره جمعه آیه 8)
ترس از مرگ :بدیهی است که مرگ نیز ترس دارد و اگر ترس از مرگ نباشد، کسی خود را از بلاهای کُشنده، یا دست کم نزدیک کننده به مرگ، محافظت نمی‌نماید و حتی مراقب سلامتی ظاهری خود نیز نخواهد بود!
مرگ برای دنیاگرایان،بسیار وحشتناک‌ تر است، چرا که از نگاه آنان، مرگ پایان تمامی فرصت‌ها و همه چیز می‌باشد. او می‌ داند با فرا رسیدن مرگش، نه تنها همه چیز را از دست می‌دهد، بلکه جسمش نیز در خاک، خوراک جانوران شده و می‌پوسد و خاک می‌شود.
مرگ برای مؤمنان به توحید و معاد، صورت دیگری دارد؛ اگر چه آنان نیز از مرگ می‌ترسند؛ چرا که برای آنان نیز پایان امکان برای اصلاح و رشد، و پایان فرصت برای عبادت، استغفار و توبه می‌باشد؛ و البته امید آنان به رحمت و مغفرت الهی، از ترس آنها می‌کاهد.
از ابوذر غفاری رحمة الله علیه، پرسیدند: چرا مردمان از مرگ می‌ ترسند؟ فرمود: مردم خانۀ دنیا خود را آباد کرده‌اند و خانۀ آخرت خود را ویران ساخته‌اند، و بدیهی است که هر کسی از رفتن از آبادی و رسیدن به ویرانی می‌ترسد.(ادامه دارد...)