نه فقط با دست،

نه فقط با دست،
بلکه با سر و سینه و پاها
یکدیگر را تکه‌تکه می‌کردند...

زبان‌های گوناگون، گفتارهای هولناک،
کلمات درد، لهجه‌های خشم،
صداهای بلند و خفه، و ضربه‌های دست،
غوغایی می‌ساختند که
همیشه در آن هوای بی‌زمان می‌چرخید،
مانند شن وقتی طوفان می‌وزد.