بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت سوم :
از این‌رو، هر کسی که از روی عقل و قلب، با حق نباشد، حتماً با باطل است. کسی که با حق شاد نشود، حتماً با باطل شاد می‌شود و کسی به حق مغموم و محزون نگردد، حتماً و یقیناً و بدون استثنا، با باطل و برای باطل مغموم و محزون می‌گردد.
یکی را می‌بینید که جاوید شاه گویان، روز تولد یک طاغوت و ظالم را برای خودش جشن می‌گیرد و در روز و سالروز فرار یا مرگش می‌گرید!دیگری را می‌بینید که الله اکبر گویان، روز یا سالروز سافط شدن شاه و استقرار نظام جمهوری اسلامی ایران را جشن می‌گیرد، و برای شهدای اسلام، از صدر اسلام تا کنون، حضرت ابوالفضل علیه السلام یا شهید حججی‌ها و شهدای گمنام مغموم شده و اشک نیز می‌ریزد.
یکی برای عدم صدور ویزایش از طرف کشور و دولت خارجی و دشمن کشور و ملتش اشک می‌ریزد،چرا که تعجیل دارد به لقا و زیارت محبوبش لندن، پاریس، نیویورک و ... برسد، دیگری دلش برای زیارت کعبه، مسجد النبی، بقیع، نجف، کربلا، مشهد و ... پر می‌کشد.
یکی برای ترور بزرگان و از دست دادن آنها اشک می‌ریزد، دیگری برای پریدن دوست پسر یا دخترش و رفتن با دیگری، یا حتی گُم شدن و یا مُردن سگش چنان مغموم و گریان می‌شود که کم مانده قالب تهی کند!
حبّ و بغض : بنابراین، حُبّ و بُغض دوست داشتن و بالتبع بدآمدن و دشمن داشتن، در فطرت آدمی سرشته شده است، چنان که تمامی تحرکات هر انسانی حتی نوشیدن یک جرعه آب، یا اندکی استراحت، ریشه در حبّ و بُغض های او دارد، چنان که چون سلامتی را دوست دارد و متقابلاً از بیماری بدش می‌آید، نسبت به سلامتی و عواملش خشنود و نسبت به بیماری و عواملش ناخشنود می‌گردد.
بنابراین، مهم است که انسان چه اهدافی، چه راهی دینی، چه اشخاصی و چه چیز هایی را دوست دارد؟ انسان با محبوبش تعریف می‌شود تا با نظریه‌های، ژست‌ها، یا شعارهایش!
گریه برای یزید : می‌گوید: اگر باور دارید که امام حسین علیه السلام در بهشت است و یزید درجهنم، پس چرا عزاداری کرده و گریه می‌کنید؟! خب اگر جایگاه اخروی علت گریه و عزا باشد، لابد به نظر آنها باید برای فرعون، معاویه، یزید، چنگیز، هیتلر، جانسون، نیکسون، اوباما، ترامپ، نتانیاهو، موشه‌دایان ... و دیگر ظالمان و جانیان مستکبر تاریخ عزاداری نموده و گریست، چرا که یقیناً جایگاه‌ شان در جهنم است.
گمان نشود که این فقط یک پاسخ استدلالی نقضی است، خیر؛ بلکه واقعیت همین است. آنان که برای قربانی شدن حسینیان در طول تاریخ مغموم و گریان نمی‌شوند، حتماً برای شکست و نابودی مستکبران ظالم و الگوها و رهبران فسق و فساد، گریان می‌شوند.(ادامه دارد...)