يه زمانايى بود كه وقتى "اوف" هاى روسى رو ميشنيديم حالمون

يه زمانايى بود كه وقتى "اوف" هاى روسى رو ميشنيديم حالمون بد نميشد. حتى بعضى هاشون برامون پر از خاطره بودن. چخوف، ميشل استروگوف، رشيد بهبودوف... ولى سالهاست كه ديگه اينجورى نيست. حالا ديگه "اوف" كه ميشنويم بدنمون ميلرزه، مرگ رو به يادمون ميندازه. اون "اوف" هاى خاطره انگيز جاى خودشون رو دادن به توپولوف و آنتونوف. اين طور كه معلومه حالا حالا ها هم قراره با همين "اوف" هاى جديد سر كنيم چون معمولا روابط سياسى ارزش بيشترى از جون آدم ها دارن. مسئولان هم گويا از اون شعار اوايل انقلاب كه ميگفت نه شرقى، نه غربى فقط نه غربيش رو شنيدن. تسليت ميگم به تمام بازماندگان اين حادثه وحشتناك.