بازیگر یک تئاتر درونگرا، مقابل سالن تاریک و خالی از آدم،

بازیگر یک تئاتر درونگرا، مقابل سالن تاریک و خالی از آدم، به روی صحنه میرود، گاهی برای خودش دست میزند، گاهی به صندلی شماره هفدهم نگاه میکند، گاهی خسته جای خالی آن صندلی را میشمارد، گاهی میخندد و تنها؛ خاطرات را به اجرا در میاورد.
#خاص