منم ترانه خون ، ترانه ی آوانگارد

منم ترانه خون ، ترانه ی آوانگارد

بس که رسیده اینجا ، به استخون من کارد

به هم بزن سکوتو ، بشکن تن تابوتو

میون شرق وحشی ، میخوام برات کابوی شم

میخوام بدزدمت و شاهزاده تروی شم

افسانه رو دوئل کن ، بدبختیامو ول کن

بیا قد سیصد سال ، بریم تو غار بخوابیم

حداقلش اینه ، سه قرن بی عذابیم

چشماتو رو هم بذار ، خارج میشیم از مدار

رو دنده ی لج من ، بند اومده اتوبان

کنارمی دوباره ، تو جنگل سیسنگان

رفتن همیشه رفتن ، خط زمانو بشکن

قدم بزن تو پارک ، رویای فرضی من

تنت یه سرزمینه ، با خط مرزی من

بی تو روان پریشم ، نذار جهنمی شم

دُرُس مث یه فیلمه ، آرزوهامو ببین

یه خرده مهربون باش ، اندازه ی یه دلفین

تئاتر زندگی رو ، خوب بازی میکنی تو

شبیه در با تخته ، باهات چه جور و جفتم

نذار تو راه رویا ، پیلی پیلی بیفتم

بدون حسرت و کاش ، همقدم خودم باش