{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

گاهی دلم به اندازهی غاری که آدمهایش

گاهی دلم به اندازه‌ی غاری که آدم‌هایش
به جای دیگری کوچ کرده‌اند می‌گیرد
و تنهایی
مثل مورچه‌ای روی دستم راه می‌رود
گاهی دلم گُلی می‌شود
که زنبوری در آن مُرده است
#غلامرضا_بروسان
دیدگاه ها (۱)

هر روز منتکرار روز قبل استاما با کمی دلتنگیکلافگیو بی حوصلگی...

آنجا را نمی دانماما اینجابازار دلتنگی های بی امان آنقدر داغ ...

محبوبِ من! مثلِ شادی نباش که می‌گذرد و پنهان می‌شود. مثلِ غم...

آدم وقتی جوان است، به پیری جور دیگری فکر می کند. فکر می کند ...

گاهی نگه به چهره ی زردم توماه کنزان نرگسان مستِ خودت روبه را...

گاهی نگه به چهره ی زردم توماه کنزان نرگسان مستِ خودت روبه را...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط