آدم باید بعضی وقتا دست بزاره رو نقطه ضعفش

آدم باید بعضی وقتا دست بزاره رو نقطه ضعفش
مثلا عصر جمعه تو سکوت
بشینه تو اتاقش
تو تاریکی
به خاطراتش با تو فکر کنه
انقدر که تک تکه سلولایه وجودش از دل تنگی خورد بشه
بعد یه بغضه وحشت ناک گلوشو بگیره
انقد که نفسش بالا نیاد
باید بغضشو بترکونه
طوری گریه کنه که انگار دفه اولشه داره گریه میکنه
میدونی آدم باید دست بزاره رو نقطه ضعفش
انقدر که دوباره و دوباره یادش بیاد
که اون قرار نیس دوباره برگرده...